Ślub jednostronny w Warszawie

To, że współczesne wesele ma wiele definicji, po przeczytaniu wpisu, chociażby o slow wedding, już wiecie. Ale czy wiecie, że i ceremonia ślubna może wyglądać inaczej, niż ta tradycyjna? Spójrzcie, czym jest ślub jednostronny, kto może się na niego zdecydować i jakie musi spełnić warunki, aby zawrzeć związek małżeński.

Ślub jednostronny – co to jest?

Ślubu jednostronnego na pewno nie powinno mylić się ze ślubem jednoosobowym, coraz bardziej popularnym w Korei – aby pierwszy doszedł do skutku, potrzebne są dwie osoby, nie jedna. Poza tym, choć ślub jednostronny różni się od tradycyjnej uroczystości, nie jest czymś nowym – jego zasady zostały unormowane już w 1989 roku przez Episkopat Polski. Czyli ceremonia oprócz niemal 30 lat istnienia, jest także pełnoprawna i respektowana przez Kościół Katolicki.

Kto może przystąpić do ślubu jednostronnego?

Do tego rodzaju ślubu przystąpić może katolik wraz z:

  • osobą nieochrzczoną
  • osobą ochrzczoną, lecz niepraktykującą
  • ateistą, agnostykiem
  • osobą wyznającą inną wiarę niż katolicka, np. islam czy inne wyznanie np. prawosławne
  • osobą, która dokonała apostazji, czyli świadomie odstąpiła od wspólnoty Kościoła

Co istotne, do ślubu jednostronnego nie może przystąpić partner, mający za sobą rozwód. Jak mówi prawo kościelne, tylko śmierć małżonka może rozwiązać związek zawarty przed Bogiem.

Organizacja ślubu jednostronnego

Zorganizowanie ślubu jednostronnego nie jest niczym trudnym i niewykonalnym. Przyszli małżonkowie muszą w pierwszej kolejności otrzymać od ordynariusza dyspensę, czyli zezwolenie na ślub jednostronny, zwany również mieszanym. Aby ją otrzymać, narzeczeni składają u duchownego dokumenty, w których znajdują się ich dane personalne, powód do udzielenia dyspensy, oraz – jeżeli taka istnieje – nazwę organizacji religijnej, do której należy osoba niebędąca katolikiem.

Ponadto wierzący w dokumentach powinien zawrzeć zobowiązania dotyczące wychowania dzieci w wierze, a osoba niewierząca lub wyznająca inną wiarę, podpisać się pod nimi oraz oświadczyć, że nie będzie stawiała przeszkód w katolickim wychowaniu potomstwa. Podpisane dokumenty kapłan wysyła do Kurii, a ta z kolei musi wyrazić zgodę na zawarcie małżeństwa.

Poza otrzymaniem dyspensy katolik ma obowiązek uczestniczyć w naukach przedmałżeńskich oraz dostarczyć stosowne dokumenty w postaci aktu chrztu czy potwierdzenia ukończenia szkolnej katechezy. Powyższe wymagania nie dotyczą osoby niewierzącej, która nie musi brać udziału w edukacji przedmałżeńskiej.

Jak wygląda ślub jednostronny?

Ślub mieszany nie różni się znacząco od tradycyjnej ceremonii – młodzi tak samo przyrzekają sobie miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz wymieniają się obrączkami. Wnikliwy obserwator dostrzeże jednak, że osoba niewierząca nie wykonuje znaku krzyża, nie przyjmuje Komunii, a jej przysięga nie kończy się słowami: tak mi dopomóż Panie Boże Wszechmogący… Ponadto w ślubie jednostronnym może uczestniczyć przedstawiciel lub też kapłan należący do grupy wyznaniowej partnera. Dozwolone jest, aby duszpasterz wygłosił przemówienie czy chociażby przeczytał fragment Pisma.

Ślub jednostronny – sztuka kompromisu

Jak widzicie – ślub jednostronny to zgrabny kompromis pomiędzy własnymi przekonaniami a tym, co ważne dla przyszłego małżonka. Poza tym jest na tyle zgrabny, że rodzina oraz bliscy będący uczestnikami ceremonii ślubnej, mogą nie zorientować się, że patrzą na odrobinę nietradycyjną uroczystość.